Dr. Ahmet Genç’in değerlendirmelerine göre, yakın zamanda açıklanan 2026 yılı ilk yarı verileri, Türkiye sigorta sektörünün belirli bir büyüme ve kârlılık gösterdiğini ortaya koymakla birlikte, bu artışın arzu edilen seviyelerde kalmadığını işaret etmektedir. Sektördeki mevcut durum, pazar büyüklüğünün genişlemesinden ziyade, ağırlıklı olarak mevcut prim hacminin paydaşlar arasında dağılımını yansıtmaktadır.
Bu döngünün kırılması ve sektörün potansiyelini tam anlamıyla gerçekleştirebilmesi için çeşitli stratejik adımların atılması gerekmektedir. Dr. Genç, bu bağlamda; teminat bulunamayan risklere yönelik çözümlerin geliştirilmesini, tehlikeli maddeler sorumluluğu, tüp gaz sorumluluğu ve kıyı tesisleri sorumluluğu gibi mevcut zorunlu sigortalardaki sigortasızlık oranının minimize edilmesini, yeni ürün sunumunun teşvik edilmesini, müşteri taleplerine uygun ‘terzi usulü’ sigorta ürünlerinin piyasaya sürülmesini ve hayat sigortacılığının önünü açacak yeni düzenlemelerin yapılmasını önermektedir.
Ancak tüm bu önerilerin yanı sıra, sektörün sürdürülebilir gelişimi için öncelikli ve kesintisiz yürütülmesi gereken faaliyetler, tanıtım ve bilinçlendirme çalışmalarıdır.
Yenilikçi Tanıtım ve Bilinçlendirme Stratejileri İhtiyacı
Türkiye’de kamu tarafından hazırlanan ilk Tanıtım ve Bilinçlendirme Strateji Belgesi 2011 yılına aittir. O tarihten bu yana belgede herhangi bir yenileştirme çalışması yapılmadığı gibi, ilk yıllardaki aktif faaliyetler de zaman içinde yavaşlayarak günümüzde yalnızca “Sigortacılık Haftası” etkinliği ile sınırlı kalmıştır. Bu durum, söz konusu strateji belgesinin günümüz koşullarına göre acilen yenilenmesi gerekliliğini ortaya koymaktadır. Unutulmamalıdır ki, tanıtım ve bilinçlendirme anonim iken, reklam özeldir ve bu yönleriyle birbirinden ayrılırlar.
Tanıtım ve Strateji Belgesi’nin yenilenme sürecinde, günümüzün teknolojik gelişmeleri elbette göz önünde bulundurulacaktır. Ancak Dr. Genç, her şeye rağmen yüz yüze görüşmelerin önemini hiçbir zaman yitirmediğini vurgulamaktadır. Bu nedenle, yapılacak tanıtım ve bilinçlendirme faaliyetlerinin hedef kitlesi gruplara ayrılarak, sosyal medya, diğer dijital araçlar ve genel medya kullanımlarına ek olarak, etkin ve olabildiğince yüz yüze anlatımlar gerçekleştirilmelidir.
Dr. Genç, gruplandırmalar için kişisel önerilerini şöyle sıralamaktadır: Temel olarak bireyler ve firmalar şeklinde bir ayrım yapılabilir. Bireylerin sigorta ihtiyaçları ile firmaların ihtiyaçları belirgin farklılıklar göstermektedir.
Bireyler kendi içlerinde çalışanlar, çalışmayanlar, emekliler; özel sektör çalışanları, kamu çalışanları gibi alt gruplara ayrılabilir. Ayrıca yaş grupları, cinsiyet, yaşadıkları yerleşim yerleri ve coğrafi bölgelerin özellikleri (sigorta arzı açısından) dikkate alınarak özelleştirilmiş tanıtımlar yapılabilir. Eğitim durumu, mezun olunan bölüm/meslek bazında da sınıflandırmalar mümkündür. Bireylerin mensup oldukları sendikalar, dernekler ve diğer sivil toplum kuruluşları üzerinden de bilinçlendirme faaliyetleri yürütülebilir. Okullarda, sigortacılık müfredatın bir parçası haline getirilmeli ve ilköğretimden üniversiteye kadar tüm öğrencileri kapsayan bilinçlendirme programları düzenlenmelidir.
Firmalar veya tüzel kişiler de ticaret erbabı, sanayiciler, esnaf gibi gruplara ayrılarak her bir gruba özel tanıtım ve bilinçlendirme programları geliştirilebilir. Örneğin, TOBB bünyesindeki 60 adet sektör meclisi (sigortacılıkla ilgili ikisi dışındaki 58 meclis baz alınarak) temsil edilen sanayici ve ticaret erbabına bu gruplama çerçevesinde çalışmalar yapılabilir.
Hedef Kitleye Ulaşmada Karşılaşılan Zorluklar ve Çözüm Önerileri
Dr. Genç, geçmiş tecrübelerine dayanarak, ticaret veya sanayi odalarında yapılan tanıtım ve bilinçlendirme programlarına genellikle sigorta acenteleri ya da sektör çalışanlarının katıldığını, asıl hedef kitle olan tüccar ya da sanayicilerin gelmediğini belirtmektedir. Bu durum, esas hedef kitleye ulaşılamadığı anlamına gelmektedir. Reel sektör erbabının sigorta sektörüne olan ilgisinin artırılması gerekmektedir.
Geçmişte icra edilen Tanıtım ve Bilinçlendirme Stratejisi kapsamında Konya’da sanayicilerle yapılan bir toplantıyı örnek veren Dr. Genç, salonun sanayicilerle dolmasının nedeninin, “devletin size vereceği destekler ve hibeler konuşulacak” bilgisi olduğunu ifade etmiştir. Sigorta sunumları başladığında ise salonda “biz bunun için gelmedik sigorta bizi ilgilendirmiyor” şeklinde bir tepki oluşmuştur. Bu deneyim, doğru mesajın doğru beklentiyle iletilmesinin kritik olduğunu göstermektedir.
Diğer önemli bir konu ise, her bir grup için “tanıtım materyallerinin” önceden ve özenle hazırlanmasıdır. Bu aşama, tüm diğer aşamalardan daha önemlidir. Sigortanın gerekliliği, hiçbir tereddüde yer bırakılmadan bu materyallerle etkili bir şekilde ortaya konulmalıdır.
Sonuç olarak, Dr. Genç, sigortacılığı kendi sektörümüz içinde veya zaten bilenlere anlatmak yerine, kabuğumuzu kırarak bu sert kabuğun dışında kalan reel sektöre anlatmanın yollarını bulmamız gerektiğini vurgulamaktadır. Bu önemli görev, hem kamuya hem de meslek örgütlerine düşmektedir.
